Nowości

Od 1 stycznia 2018 r. niektórzy stracą ubezpieczenie chorobowe i prawo do zasiłku

Każdy płatnik składek od 1 stycznia 2018 r. będzie opłacał należności do ZUS na jeden indywidualny rachunek bankowy. Przede wszystkim ma to znacznie uprościć system rozliczeń z tytułu składek. Z drugiej jednak strony może wykluczyć wielu przedsiębiorców z dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i w rezultacie pozbawić prawa do świadczeń z tego ubezpieczenia.

Niektórzy przedsiębiorcy nie zgłaszają się do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego od dnia założenia firmy, tylko dopiero po jakimś czasie. Zdarza się, że w momencie zgłaszania do niego posiadają zaległości m.in. w składkach na ubezpieczenia społeczne za okresy sprzed dnia zgłoszenia do ubezpieczenia chorobowego. Obecnie takie zaległości nie mają wpływu na podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Płatnicy składek mają bowiem obowiązek opłacania składek na wskazane przez ZUS rachunki bankowe odrębnymi wpłatami, w podziale na: ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i FGŚP oraz FEP. Składka chorobowa jest opłacana razem z pozostałymi składkami społecznymi, tj. emerytalno-rentowymi i wypadkową. ZUS rozlicza wpłatę składek za dany miesiąc kalendarzowy na podstawie złożonej przez płatnika deklaracji rozliczeniowej i załączonych do niej raportów miesięcznych (lub samej deklaracji rozliczeniowej – jeśli przedsiębiorca rozlicza składki tylko za siebie) oraz dyspozycji przedsiębiorcy zamieszczonej na dowodzie wpłaty. Jeśli więc przedsiębiorca we właściwym terminie i w prawidłowej wysokości opłaca składki społeczne za każdy miesiąc kalendarzowy począwszy od składek należnych za miesiąc, w którym przystąpił do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego oraz prawidłowo wypełnia dokument płatniczy, ZUS nie może go wykluczyć z tego ubezpieczenia. Nie zrobi tego nawet z powodu posiadanych przez przedsiębiorcę zaległości sprzed zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.

Natomiast od 1 stycznia 2018 r. każdy płatnik będzie dokonywał wpłaty składek na swój indywidualny rachunek bankowy, wygenerowany przez ZUS. Ma na niego wpływać jedna wpłata na wszystkie należności, czyli składki społeczne, zdrowotne, na Fundusz Pracy, FGŚP oraz FEP. Na przelewie nie będzie wpisywana informacja jakiego okresu dotyczy wpłata. Dlatego ZUS wpłatę rozliczy w pierwszej kolejności na najstarsze zadłużenie wraz z odsetkami, a nie tak jak obecnie – według dyspozycji płatnika. Pokrycie starych zobowiązań spowoduje, że te bieżące nie zostaną uregulowane. Jeśli przedsiębiorca podlega np. dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, ZUS może go wówczas wyłączyć z tego ubezpieczenia. Ustaje ono bowiem m.in. od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie. W rezultacie przedsiębiorca straci też wtedy możliwość nabycia uprawnień m.in. do zasiłku chorobowego. Warto więc, aby przedsiębiorcy odpowiednio wcześniej sprawdzili stan swojego konta w ZUS i uregulowali ewentualne zaległości

Szkolenia z JPK

Od 1 stycznia 2018 r. mikroprzedsiębiorcy będą objęci obowiązkiem przesyłania JPK_VAT, czyli informacji o ewidencji VAT, do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

W komunikacie z 31 października br. Ministerstwo Finansów (dalej: MF) zapowiedziało ogólnopolską akcję szkoleniową „Wtorki z JPK”. Zgodnie z informacją MF, w każdy wtorek listopada urzędy skarbowe będą szkolić mikroprzedsiębiorców z tworzenia i przesyłania plików JPK_VAT. W ten sposób MF chce pomóc mikroprzedsiębiorcom – którzy mogą zetknąć się z tym zagadnieniem po raz pierwszy – w dobrym przygotowaniu się do tej zmiany.

W komunikacie MF czytamy:

„(…) Od 1 stycznia 2018 r. ok. 1,5 mln mikroprzedsiębiorców (firmy do 10 osób, rozliczające podatek VAT) dołączy do grona podatników VAT, którzy mają obowiązek prowadzenia elektronicznej ewidencji VAT (rejestru sprzedaży i zakupów VAT) oraz przesyłania jej w wersji elektronicznej, jako Jednolitego Pliku Kontrolnego dla potrzeb VAT (JPK_VAT). Obejmuje on zestaw informacji o zakupach i sprzedaży za dany okres, a dane do jego utworzenia są pobierane bezpośrednio z systemów finansowo-księgowych przedsiębiorstwa.

(…) Bezpłatne szkolenia nt. tworzenia i przesyłania JPK_VAT przeprowadzą eksperci KAS w każdy wtorek listopada (7.11, 14.11, 21.11, 28.11) we wszystkich urzędach skarbowych w Polsce (z wyjątkiem urzędów wyspecjalizowanych).

Uwaga: przedsiębiorcy mogą uczestniczyć w szkoleniach w dowolnych urzędach, również w tych, w których nie rozliczają się na co dzień (podkreśl. red.).

Szczegółowe informacje, m.in. o godzinach i miejscach szkoleń, będą publikowane na stronach internetowych poszczególnych izb administracji skarbowej i urzędów skarbowych.

Więcej informacji o JPK na stronie Portalu Podatkowego MF

JPK, gdy podatnik nie prowadzi ewidencji magazynowej – odpowiedź MF

Podatnicy, którzy prowadzą księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, mają obowiązek przekazywania – na żądanie organu podatkowego – całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych w formie JPK (art. 193a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Obowiązek ten od 1 lipca 2016 r. dotyczy dużych przedsiębiorców, a od 1 lipca 2018 r. obejmie pozostałych przedsiębiorców.

Struktury JPK obejmują m.in. strukturę dla wyciągu bankowego (JPK_WB) i dla magazynu (JPK_MAG).

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR) nie mają jednak obowiązku prowadzenia ewidencji wpłat i wypłat dokonywanych za pośrednictwem rachunku bankowego. Nie muszą też prowadzić ewidencji magazynowej. Również podatnicy prowadzący księgi rachunkowe, w ramach dozwolonych uproszczeń, nie prowadzą niekiedy ewidencji magazynowej (zakup towarów handlowych/materiałów księgują bezpośrednio w koszty, dokonując odpowiedniej korekty na koniec okresu rozliczeniowego).

W związku z powyższym powstało pytanie, czy podatnicy nieprowadzący ewidencji magazynowej/nieksięgujący wyciągów bankowych są (będą) zobowiązani do przekazywania – na żądanie organu podatkowego – struktury JPK_MAG i JPK_WB.

Z takim pytaniem wystąpiono do Ministerstwa Finansów. W odpowiedzi, jaką otrzymaliśmy w dniu 29 września br., MF wyjaśniło:

„Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów nie będą zobowiązani do przekazywania – na żądanie organu podatkowego – struktur JPK_WB i JPK_MAG.

Również podatnicy prowadzący księgi rachunkowe, którzy w ramach dozwolonych uproszczeń nie prowadzą ewidencji magazynowej (nie wytwarzają dowodów magazynowych), nie będą zobowiązani do przekazywania – na żądanie organu podatkowego – struktury JPK_MAG

Szykują się zmiany w ryczałcie ewidencjonowanym

Resorty Rozwoju i Finansów zmiany dotyczące ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym zawarły w projektach dwóch nowelizacji.

Pierwszy z nich (druk sejmowy nr 1878) przewiduje stosowanie począwszy od 1 stycznia 2018 r. do przychodów z tzw. prywatnego najmu dwóch stawek ryczałtu. Jeżeli przychody danej osoby, która zdecydowała się przychody z najmu prywatnego opodatkowywać w tej formie, nie przekroczą kwoty 100.000 zł, to miałaby ona opłacać ryczałt z tego tytułu według dotychczasowej, 8,5% stawki. Od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt byłby opłacany według nowej, 12,5% stawki podatku. Limit warunkujący możliwość stosowania 8,5% stawki podatku miałby dotyczyć łącznie obojga małżonków.

Ten sam projekt przewiduje, że oświadczenie o wyborze ryczałtu ewidencjonowanego jako formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej, najmu oraz ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, podatnicy będą mogli złożyć z wykorzystaniem ministerialnie określonego wzoru. Jak wynika z uzasadnienia projektu, opracowanie takiego urzędowego wzoru przez właściwego ministra umożliwi podatnikom składanie oświadczenia drogą elektroniczną. Utrzymana ma być jednocześnie możliwość składania go w formie pisemnej, bez stosowania wzoru ministerialnego. Wskazane sposoby zawiadamiania urzędu skarbowego przewidziane zostały również dla małżonków uzyskujących przychody z najmu prywatnego w odniesieniu do składanych przez nich oświadczeń o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z nich oraz zawiadomień o rezygnacji z tego sposobu rozliczania.

Drugi ze wskazanych projektów (UD 278) w odniesieniu do ryczałtu przede wszystkim przewiduje wydłużenie terminu na dokonanie jego wyboru jako formy opodatkowania. Dotychczas termin ten upływał 20 stycznia danego roku podatkowego. Według projektu miałby go od przyszłego roku wyznaczać 20. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód – i to zarówno w odniesieniu do przedsiębiorców, jak i uzyskujących przychody z najmu prywatnego. W ten sam sposób określony został termin na złożenie przez małżonków uzyskujących przychody z prywatnego najmu oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z nich.

Zmienią się również terminy zawiadamiania przez podatników opłacających ryczałt ewidencjonowany urzędu skarbowego o pewnych innych kwestiach. O wyborze kwartalnego sposobu opłacania ryczałtu ewidencjonowanego, okresie zawieszenia działalności gospodarczej oraz ustalaniu przychodu z wpłat zaliczek ewidencjonowanych na kasie rejestrującej ryczałtowcy będą zawiadamiali urząd skarbowy w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym odpowiednio stosowali ten sposób opłacania ryczałtu, w którym działalność była zawieszona oraz w którym ustalali moment powstania przychodu w ten sposób.

Projekt zakłada także zwolnienie ryczałtowców z szeregu obowiązków. Dotyczyć to ma obowiązku: prowadzenia ewidencji wyposażenia, imiennych kart przychodów pracowników oraz zawiadamiania urzędu skarbowego o podpisaniu umowy z biurem rachunkowym na prowadzenie ewidencji przychodów, a także sporządzania spisów z natury. Ryczałtowcom pozostanie natomiast obowiązek sporządzenia wykazu składników wykorzystywanych w prowadzonej działalności pozostałych na dzień jej likwidacji bądź na dzień zmiany wspólnika.

Dalsze zawieszenie stosowania podatku od sprzedaży detalicznej

Sejm na posiedzeniu w dniach 10-13 października 2017 r. uchwalił m.in. nowelizację ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej, która wstrzymuje funkcjonowanie tego podatku do końca 2018 r.

Podatek od sprzedaży detalicznej do polskiego systemu podatkowego został wprowadzony z dniem 1 września 2016 r. i miał dotyczyć przychodów ze sprzedaży detalicznej osiągniętych od tego dnia. Podatnicy, którzy osiągnęli w danym miesiącu przychód ze sprzedaży detalicznej ponad 17 mln zł, mieli składać deklarację podatkową o wysokości podatku oraz obliczać i wpłacać podatek na rachunek urzędu skarbowego.

Jednak Komisja Europejska, na podstawie decyzji z dnia 19 września 2016 r., wszczęła szczegółowe postępowanie wyjaśniające w sprawie wprowadzenia do polskiego systemu podatkowego podatku od sprzedaży detalicznej. Komisja zarzuciła, że progresywne stawki podatku oparte na wielkości przychodów przyznają przedsiębiorstwom o niskich przychodach przewagę nad ich konkurentami. Zobowiązała zatem Polskę do zawieszenia stosowania tego podatku do czasu zakończenia jego analizy przez Komisję.

Z uwagi na fakt, że istnieje ryzyko, iż skarga nie zostanie rozpoznana do końca 2017 roku, zaistniała potrzeba dalszego wstrzymania stosowania jej przepisów. W projekcie nowelizacji ustawy zaproponowano, aby przepisy ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej miały zastosowanie do przychodów ze sprzedaży detalicznej osiągniętych od dnia 1 stycznia 2019.